Vroegcastratie kittens

Door mijn werk in Bosnië met de zwerfdieren kwam ik terecht op de Internationale zwerfdierenconferentie ICAWC die ieder jaar wordt georganiseerd door Dogs Trust uit Engeland. Alles wat te maken heeft met zwerfdieren wordt daar onder de aandacht gebracht.  Door ICAWC kwam ik ook in aanraking met vroegcastratie bij kittens door lezingen die daar over werden gegeven  door Jeffrey Young. Een dierenarts uit Amerika die wereldwijd grote castratieactie acties organiseert  en die zelf een grote dierenkliniek heeft in Denver en castratie klinieken heeft in Mexico en Slovenië waar hij ook dierenartsen traint.

Zwerfkatten probleem

Ik neem aan dat we allemaal weten dat  er een zwerfkatten probleem is ?
Ik neem aan dat we het er allemaal over eens zijn dat de enige oplossing castratie is ?

Als je bij stray- afp op hun website kijkt  dan kun je lezen dat er ruim 3,5 miljoen katten in ons land zijn.  Dat er ongeveer 100.000 in de opvang terecht komen ieder jaar. 100.000 !! Dat is dan alleen nog wat bij de opvang terecht komt !! Hoeveel katten komen er niet bij de opvang terecht, maar worden verhandeld of weggegeven via internet ?

Jaren geleden heb ik  het tot mijn missie gemaakt om iedereen die ik tegen kom, waar dan ook, wie dan ook, te vertellen over vroegcastratie bij kittens.  Ik persoonlijk vind dat de asielen en stichtingen die zich bezig houden met zwerfkatten het goede voorbeeld moeten geven aan de rest van Nederland. Er ligt hier in mijn ogen ook een enorme grote taak voor de Dierenbescherming in ons land en de dierenartsen !!

Kaartjesprincipe

Toen ik beheerder werd op het asiel in Bruchem werden de kittens geplaatst zonder dat ze gecastreerd waren. Volwassen katten zijn altijd gecastreerd als ze geplaatst worden. Men kreeg een kaartje mee waar op stond dat men op 8 maanden naar onze dierenarts kon gaan met de kitten voor castratie. Die 8 maanden  was natuurlijk veel te laat en ik heb dat gelijk aangepast naar in eerste instantie 6 maanden. Ik moest het rustig aanpakken 😉

Het kaartjesprincipe wordt nog steeds gebruikt in veel asielen. Dit kaartjes principe geeft  ten eerste veel extra werk.

  • Je bent aan het nabellen of mensen wel met hun kitten naar de da gaan als er nog steeds geen kaartje binnen is gekomen.
  • De kaartjes die ingeleverd zijn bij de da moet je in de administratie verwerken.

 

Ten tweede zijn er  altijd adoptanten die te laat zijn of die helemaal niet met de kitten naar de da gaan ondanks dat je meerdere keren gebeld hebt. Daarnaast laten veel adoptanten hun kat buiten voordat  ze gecastreerd zijn.

  • De kat loopt weg en loopt ongecastreerd rond
  • De kat wordt gedekt of dekt en er komen alsnog kittens.

Dat is natuurlijk allemaal niet de bedoeling.

Ten derde is naast al het extra werk voor het asiel betreft het  verwerken van de kaartjes en het nabellen ook voor de kat nog eens een nare ervaring over het algemeen:

  • Stress om in het mandje te moeten
  • Stress bij de da
  • Twaalf uur van te voren nuchter
  • Bij thuiskomt kan het zijn dat de andere katten in huis de kat niet meer herkennen door alle geuren die opgedaan zijn bij de da en de kat niet meer geaccepteerd wordt.
  • Het herstel van een poes kan een paar dagen duren.

Introduceren vroegcastratie

Het viel niet mee om de vroegcastratie er door te krijgen op ons asiel. Het heeft dan ook even geduurd voordat wij er mee begonnen. Ik moest eerst het bestuur ervan zien te overtuigen dat het echt wel kon.  Toen ik de toestemming van het bestuur had  moest ik de gastgezinnen die al onze kleintjes opvangen zien te overtuigen. Dat was een hele klus kan ik zeggen. Ook onze dierenarts had er moeite mee om de vroegcastratie te gaan doen bij onze kittens.  Die heb ik bijna moeten dwingen.

 

De zogenaamde nadelen van vroegcastratie

Zoals de meeste mensen weten doen er veel negatieve verhalen de ronde over vroegcastratie bij kittens.

  • Er zou een n risico zijn met de narcose
  • Er zouden zich urineweg problemen voordoen
  • en groeiproblemen
  • daarnaast roept iedereen: “het is zielig !”

Toen ik iedereen  op het asiel had overtuigd dat het echt geen kwaad kon zijn we begonnen met een “proefnestje” kittens.  Ik kan je zeggen dat ik het in mijn broek deed want als er wel iets fout zou gaan bij het eerste nestje kon ik het vergeten dat de vroegcastratie voor kittens standaard procedure werd in ons asiel.  Ook het gastgezin die het “proefnestje”  kittens in de opvang had en de kleintjes  naar de dierenarts bracht had het zwaar en was erg bang dat er iets niet goed zou gaan.

Het werd een succes !

Alle kittens kwamen er goed doorheen en het gastgezin was compleet verrast dat de kleintjes die ’s ochtends gecastreerd waren ’s avonds alweer dol spelend en rennend door het huis liepen. Ze hadden nergens last van en het leek of er niets was gebeurd.  Al snel volgende de volgende nestjes en alle gastgezinnen zijn er ondertussen van overtuigd dat dit de juiste manier is.

 

Vroegcastratie wordt o.a. in  Amerika al  velen tientallen jaren toegepast en er zijn vele wetenschappelijke onderzoeken gedaan die aangeven dat er geen extra  risico’s aan verbonden zijn.

Ik begreep en begrijp daarom niet waarom het in ons land zo’n taboe blijft.  Veel dierenartsen in ons land castreren nog steeds pas vanaf 6 maanden. Als ik aan zo’n dierenartsen vraag waarom ze het niet eerder doen dan 6 maanden  is het antwoord alleen maar “dat doen wij niet”. Men heeft er geen ervaring mee en gaat er daarom van uit het niet kan. Er wordt niet verder gekeken of rondgevraagd en men houdt aan oude standpunten vast.  Ik neem aan dat iemand dierenarts wil worden om dieren te helpen ? Niet om een probleem mee in stand te houden !!

Wat ik ook vaak hoor van mensen is dat men het ZIELIG vindt ! Ook daar begrijp ik niets van.

 Een kitten die een prikje krijgt bij een dierenarts om even onder narcose te gaan en ’s avonds weer vrolijk en zonder problemen rond loopt lijkt mij juist niet zielig !! Het is maar wat je wilt zien en of je het zwerfkattenprobleem  echt tegen wilt gaan is mijn mening.

Wanneer uitstel vroegcastratie

Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen en is uitstel nodig.

De castratie wordt uitgesteld:

  • als de kitten ziek is geweest of ziek is
  • als de kitten nog geen vaccinatie heeft gehad
  • als de balletjes nog niet zijn ingedaald

Bij twijfel wordt altijd het zekere voor het onzekere genomen en krijgen de kittens eerst hun 2 vaccinaties om daarna gecastreerd te worden.

Men weet altijd de zogenaamde nadelen te noemen maar de voordelen kent men meestal niet. Wie kent er voordelen van vroegcastratie ?

De voordelen van vroegcastratie.

  • De kleintjes mogen/moeten tot 2 uur voor de operatie eten. Dit om het suikergehalte in het bloed goed op peil te hebben.
  • Ze gaan gezamenlijk in een mandje naar de dierenarts en hebben daardoor geen stress. Ze worden om beurten uit het mandje gehaald en krijgen hun
  • Als ze klaar zijn gaan ze in de couveuse en zo snel als ze wakker zijn krijgen ze eten bij de da.
  • Als alles wakker is en gegeten heeft dan mogen ze weer naar huis. ’s Avonds zijn de kittens weer helemaal fit en last but not least !!
  • GEEN NIEUWE KITTENS !!!!!

 

6 jaar en 600 gecastreerde kittens verder

Van de 600 kittens die wij de afgelopen jaren hebben laten castreren is er niet 1 overleden !!

  • De narcose voor kittens is even veilig als voor volwassen katten.
  • Er zijn geen urinewegproblemen ontstaan.
  • Er zijn geen groei gerelateerde problemen ontstaan.
  • Geen verschil qua gedrag behalve dat eigenlijk bijna al onze kittens enorm sociaal zijn !!
  • Het is niet zielig.

Plaatsing van kittens

Wij plaatsen onze kittens vanaf 13 weken.

  • Ze krijgen de eerste enting op 9 weken.
  • Een week later, als ze 1 kg zijn, worden ze gecastreerd
  • Twee weken na de castratie krijgen ze de laatste enting.
  • Een week na de laatste enting mogen ze geadopteerd worden.

De voordelen:

  • De kosten betreft medische zorg gaan omlaag (als je medische nazorg doet na plaatsing)
  • Je bespaart vele werkuren ivm nabellen en administratie geplaatste kittens castratie
  • GEEN kans op nog meer kittens
  • GEEN stress voor de kat die op latere leeftijd naar de da moet….

Een win win situatie wat mij betreft !!!

 Wat gebeurt er bij de dierenarts als de kittens daar heen zijn gebracht ?

  • De kittens komen samen als nest naar de praktijk.
  • Daar worden ze gewogen en nagekeken.
  • De narcose wordt toegediend, waarna ze in de couveuse in slaap vallen.
  • Als ze slapen liggen ze op een warmte mat
  • Ze krijgen een kapje met zuurstof op de snoet, indien nodig aangevuld met gasnarcose.
  • Bij de poesjes wordt een zo klein mogelijk oppervlak van de buik geschoren, om zo weinig mogelijk warmte te verliezen.

De operatie verloopt zowel bij poezen als katers niet anders bij volwassen dieren, maar het weefsel is fragieler en dus is meer voorzichtigheid geboden bij het hanteren van respectievelijk de eierstokken/baarmoeder en zaadstreng. De operatie van de poesjes is afgezien daarvan zelfs gemakkelijker, aangezien er veel minder vetophoping rondom de eierstokken is.

Zodra de operatie achter de rug is, worden de kittens in de couveuse gelegd, ook hier ontvangen ze nog zuurstof. Omdat jonge dieren een snel metabolisme hebben zijn ze vaak drie kwartier na het geven van de narcose al wat wakker. Zodra ze zelf kunnen staan en hun temperatuur goed is, gaan ze terug bij hun broertjes en zusjes. Als de kittens goed wakker zijn krijgen ze te eten. Binnen een aantal uur na de operatie spelen ze zelfs al weer met elkaar.

Voor wat betreft de risico’s

Narcose:

Heel belangrijk is dat ze niet nuchter zijn en dat je hun lichaamstemperatuur goed in de gaten houdt omdat die gemakkelijk daalt ! Daarop moet je zeker bedacht zijn.

Er wordt door onze dierenarts geen andere narcose gebruikt  dan bij de volwassen dieren. Wel gebruiken ze een andere pijnstiller.  Daarbij is het zo dat de kittens  nooit extra narcose  “bijgespoten”  krijgen mochten ze onverhoopt onvoldoende diep slapen om te opereren.  Ze worden dan dieper onder narcose gebracht door middel van gasnarcose.

De kittens ontvangen ongeveer 45 tot 60 minuten na het geven van de narcose een middel om het effect van de narcose op te heffen, als ze al niet zelf wakker zijn geworden.

Het herstel is verbluffend snel!

  • Het spreekt voor zich dat dieren die ziek zijn of pas ziek zijn geweest niet worden geopereerd.
  • Als bij de kater de testikels niet (allebei) zijn ingedaald, wordt de operatie uitgesteld. We houden een minimaal gewicht van 1 kg aan.

Groeiproblemen:
Er werd gedacht dat door vroegcastratie een groeiachterstand zou ontstaan. Dit blijkt niet waar, sterker nog de groeischijven blijven langer open, waardoor de lange beenderen zelfs verder doorgroeien. Verwacht hierbij niet opeens reusachtige katten, het gaat om verschillen die alleen op röntgenfoto’s, waarbij de beenderen worden opgemeten te bemerken zijn. Overigens blijven ook de groeischijven van dieren die op 6-7 maanden worden gecastreerd langer open dan bij dieren die helemaal niet gecastreerd worden.

Urinewegproblemen:
De angst bestond dat door vroegcastratie er een verhoogd risico zou ontstaan voor het ontwikkelen van urinewegobstructies, de zgn plaskaters. Dit werd gebaseerd op het feit dat de penis kleiner blijft. De diameter van de urethra (plasbuis) van deze dieren is echter even groot als bij dieren die op latere leeftijd worden gecastreerd. Het blijkt dan ook dat obstructies niet vaker voorkomen bij vroeg gecastreerde katers dan bij andere katers

Overgewicht:
Ook de kans op overgewicht neemt niet toe door vroegcastratie. Het is wel zo, dat gecastreerde dieren in het algemeen een verhoogde kans op overgewicht hebben, of dat nu vroeg of laat gebeurd.

Als we ons allemaal inzetten op deze manier kunnen we het zwerfkattenprobleem tegen gaan.

 

Water naar de zee dragen

En weer komt er een hond retour naar het asiel die gedragsproblemen heeft. Het zal nooit ophouden en nooit verbeteren. Met dat gegeven heb ik toch steeds vaker moeite. Water naar de zee dragen heet dat. Zo voelt het ook. Natuurlijk worden er ook plaatsingen gedaan die goed gaan. Waar de hond een fantastische nieuwe plek heeft gekregen. Als dat ook al niet meer voor zou komen zou ik direct stoppen met werken op het asiel. Dan zou het niet te verdragen zijn.

Er werd pas door iemand geroepen dat het verboden zou moeten zijn om honden die agressie vertonen te euthanaseren. Dat iedere hond gerehabiliteerd moet en kan worden. Die persoon heeft in mijn ogen echt geen idee waar ze het over heeft. Die persoon heeft geen idee wat voor honden er binnen komen in een asiel. Die persoon heeft geen idee wat het inhoudt om een hond met agressieproblemen in een kennel te moeten hebben. Die persoon is wat mij betreft niet goed bij het hoofd.

Driekwart van de honden die in het asiel zitten hebben gedragsproblemen. De honden in ons land worden niet meer opgevoed, waardoor gedragsproblemen ontstaan. De honden in ons land worden zo doorgefokt, dat er gedragsproblemen ontstaan. De meeste mensen in ons land zijn te dom om een hond op te voeden, waardoor er gedragsproblemen ontstaan.

Als mensen horen wat voor werk ik doe is de reactie altijd; wat een fantastische geweldige baan heb jij; dat zou ik ook heel graag willen. De mensen die dat zeggen hebben werkelijk geen idee. De meeste mensen zouden het nog geen maand volhouden. Het is een baan met veel frustratie. Een baan waarin je te maken krijgt met honden die compleet verkloot zijn. Verkloot door mensen en verkloot  door vreselijke fokkers. Een baan waarin je te maken krijgt met de mens achter de hond die verkloot is. Een baan waarin je honden voorbij ziet komen die echt de maatschappij niet meer in kunnen. Een baan vol met emoties en water naar de zee dragen.

De hond die retour komt is een hond die nergens naar luistert. Constant probeert te ontsnappen en dat lukt ook regelmatig. Alles kapot bijt en blijft bijten. Er is geen grip op de hond te krijgen. Bijna twee maanden lang heeft men geprobeerd de hond op te voeden. Het lukt niet. De hond is zo gestoord dat niets helpt en niets werkt. De hond is bij het asiel binnen gekomen als “zwerver”. Waarschijnlijk was hij gekocht via MP. De mensen die hem gekocht hadden konden hem niet aan en brachten hem als zijnde een zwerver naar het asiel. Vanuit het asiel is hij geplaatst bij mensen met ervaring. Mensen die al vaker honden hebben gehad en een hond op hebben moeten voeden. Deze mensen hebben alles geprobeerd maar hebben de strijd nu opgegeven. Ik kan het ze niet kwalijk nemen. Er zijn grenzen.

En weer komt er een hond retour naar het asiel die gedragsproblemen heeft. Het zal nooit ophouden en nooit verbeteren. Water naar de zee dragen heet het.

Buitenlandse honden

Laat ik het maar gelijk zeggen zoals het is; De meeste asielen in Nederland zitten niet vol met honden. Daar staat u misschien van te kijken als u dit leest want u heeft waarschijnlijk net als de meeste Nederlanders gehoord dat de asielen wel vol zitten. Vol met katten vaak wel ja, maar met honden absoluut niet. Als asielbeheerder kan ik u zeggen dat u iets gehoord heeft wat absoluut niet klopt. Er is juist een te kort aan honden in de meeste asielen. Een te kort aan leuke sociale hondjes wel te verstaan. De honden die wij in de asielen binnen krijgen zijn namelijk bijna allemaal honden met een zeer uitgebreide gebruiksaanwijzing. De honden die wij in de asielen binnen krijgen zijn honden die veelal verprutst zijn door hun baasjes. Baasjes die geen idee hebben wat het inhoudt om een hond te hebben en te verzorgen. Baasjes die roepen veel verstand te hebben van honden en hun gedrag maar dat dus absoluut niet hebben. Als ze de ene hond verkloot hebben dan nemen ze gewoon de volgende om ook die weg te doen. De meeste honden in onze asielen kunnen meestal niet met andere honden, vertonen agressie naar vreemde, hebben angst, zijn onbetrouwbaar met kinderen of kunnen absoluut niet met katten en andere dieren. Dat zijn over het algemeen de honden in de asielen in ons land. Deze honden moeten vaak heel lang wachten op een baas, als er al een baas voor ze komt. Dat wachten kan jaren duren. Jaren in een kennel en als de hond mazzel heeft een aantal uur per dag op een speelveld. Ik kan u zeggen dat dat de meeste honden geen goed doet ! Als er wel leuke sociale honden binnen komen in de asielen dan zijn deze vaak binnen zeer korte tijd alweer geplaatst omdat mensen er voor in de rij staan.

Er is veel te doen over broodfokkers. De broodfokkers in ons land verdienen vele euro’s met het plaatsen van pups. Pups die onder erbarmelijke omstandigheden worden gehouden. De vaders en moeders van deze pups zitten in schuren opgehokt in hun eigen ontlasting. Het enige wat deze honden mogen is zorgen voor pups. Ze krijgen geen medische zorg, zien geen daglicht en krijgen geen liefde. Veel van deze broodfokkers kopen hun pups in Oost Europa omdat daar helemaal geen controle is op dit soort zaken. De foto’s van dat soort schuren zal ik u besparen want ze zijn vreselijk. De pups komen met grote vrachtwagens naar Nederland. De Nederlandse handelaar heeft er een klein bedrag voor betaald en verkoopt ze dan voor bedragen die er niet om liegen.

Hoe komt het toch dat deze vreselijke broodfokkers de pups niet aangesleept krijgen ? Dat komt omdat er veel vraag is naar honden. Naar lieve sociale honden. Honden die het goed kunnen vinden met andere honden, met de kat en met de kinderen. Omdat er bijna niet van dit soort honden te vinden zijn in de asielen schaffen mensen een pup aan. Die pup haalt men dan bij de broodfokker. Vaak zijn de pups uit de broodfok niet goed gesocialiseerd en of hebben een lichamelijke ziekte of afwijking. Als je gaat kijken op internet kom je vele duizenden vreselijke verhalen tegen van mensen die pups hebben gekocht bij deze broodfokkers / handelaren.

Er zijn twee groepen mensen die bij een broodfokker een hondje gaan kopen. Als eerste de mensen die geen flauw benul hebben wat ze in stand houden. Deze groep is vaak zeer verontwaardigd als blijkt dat er iets aan hun gekochte pup mankeert.
Als tweede de mensen die wel weten wat een broodfokker is maar denken “dat overkomt mij toch niet”. Het gekke is dat deze mensen ook zeer verontwaardigd reageren als blijkt dat er iets mankeert aan de gekochte pup. Regelmatig worden er honden aangeboden aan de asielen die niet sociaal zijn, gedragsproblemen hebben die uit deze vreselijke puppy handel komen.

Naast de asielhonden en de honden die via broodfokkers komen zijn er nog de rashonden. De rashonden zijn duur en er is de laatste jaren zo vreselijk veel mee gefokt dat 40% van de rashonden een erfelijke afwijking heeft. Bepaalde rassen worden amper 4 jaar ivm epilepsie. Honden die niet kunnen ademen, die nog amper kunnen lopen na een paar jaar of honden die in elkaar storten omdat het hart niet meer werkt. De rashonden die nog wel goed gefokt worden zijn veelal duur om te kopen en is maar voor weinig mensen weggelegd.

Dan zijn er nog de buitenlandse honden. De buitenlandertjes waar iedereen over roept “dat die maar in het land moeten blijven waar ze geboren zijn omdat de Nederlandse asielen vol zitten”. Dat zijn dezelfde mensen als in het begin van mijn verhaal. De mensen die geen idee hebben. Die maar wat roepen en niet verder kijken of luisteren dan hun neus lang is.

Deze buitenlandertjes worden geboren in een land, Spanje, Turkije, Roemenië, Bosnië, Griekenland enz, waar ze vaak een slecht kort leven tegemoet gaan en met veel geweld te maken krijgen. Als ze het al overleven als pup, geboren op straat. Deze buitenlandertjes kunnen er niets aan doen dat ze geboren worden. Er is niemand die geld aan deze honden verdient zoals een broodfokker die bewust fokt of laat fokken. Gelukkig zijn er stichtingen die zich in allerlei landen inzetten om deze zwerfhonden te helpen en in het land waar deze ellende heerst voorlichting te geven en castratie projecten te doen.

Tussen deze zwerfhonden zitten vaak fantastisch gave leuke lieve honden die in het land van herkomst absoluut geen kans hebben. Deze honden, mits goed geselecteerd, zijn perfect als leuke gezellige huishond. Deze honden zijn meestal heel goed met andere honden omdat ze op straat wel op moeten kunnen schieten met andere honden. Hun hondentaal is zeer goed. De Nederlandse honden zijn door hun baasjes zo verprutst dat de hondentaal er vaak amper is. Veel honden hebben geen idee hoe ze met andere honden moeten communiceren met alle gevolgen van dien. Daarnaast zijn de meeste buitenlandse honden zijn zeer dankbaar en erg lief ondanks alle ellende die ze meegemaakt hebben.

Deze leuke gave buitenlandertjes verdienen in mijn ogen een kans op ook een fijn leven. Mij lijkt het dan ook helemaal niet gek om ipv naar de broodfokker te gaan een buitenlandertje te adopteren. Deze buitenlandertjes kunnen prima via de asielen in Nederland herplaatst worden. De asielen waar voornamelijk honden zitten die zeer slecht plaatsbaar zijn ivm gedragsproblmen en waar lege kennels zijn !  Op die manier red je écht een hond. Op die manier houd je het broodfokken onder vreselijke omstandigheden tenminste niet in stand. De broodfokkers raken hun pups niet kwijt en zullen minder moeten gaan fokken. Dat mensen geen pups meer kopen bij de broodfokkers is de enige manier om dit vreselijke geld verdienen en deze dierenmishandeling tegen te gaan.

Het adopteren van een buitenlandse hond heeft dus niet 1 maar meerdere doelen. Je gaat de broodfok tegen want je koopt er geen pup. Je helpt een hond die anders een kort leven krijgt met veel ellende en geweld. Je ondersteunt het asiel waar je de hond adopteert en die kunnen dan voor hun langzitters blijven zorgen in de hoop dat daar ook ooit echt een goede baas voor komt !!

Wilma de Joode
Beheerder asiel Bruchem

Asiel versus MP.

Als er voor vrijdag geen nieuw baasje is moet Keesje naar het asiel of wordt Keesje geëuthanaseerd. Keesje is een hele lieve hond maar zijn baasjes kunnen niet meer voor hem zorgen en Keesje moet direct weg. Wie wil Keesje adopteren ? SPOED !! HELP AUB !!

Dat zijn zinnen die ik vaak voorbij zie komen op de social media. Berichten die op Fb zijn geplaatst maar ook veel berichten die op MP staan en worden gedeeld op FB om maar zoveel mogelijk mensen te bereiken want men wil natuurlijk niet dat Keesje geëuthanaseerd wordt of naar een asiel moet. Keesje staat symbool voor iedere andere hond die ineens weg moet en dat zijn er vele duizenden. Keesje staat symbool voor iedere hond die op MP of FB wordt gezet omdat men vooral niet wil dat Keesje naar een asiel gaat. Dat Keesje geëuthanaseerd wordt staat er meestal bij om het nog dramatischer te maken. Geen fatsoenlijke normale dierenarts laat namelijk een gezonde vriendelijke hond inslapen.

Keesje wil men niet in een asiel hebben. Wat is er zo erg aan een asiel vraag ik mij als asielbeheerder af ? Ik begrijp dat je dat niet de fijnste plaats vindt voor een hond. Het gaat daarentegen om een tijdelijke opvang en niet voor een vaste verblijfplaats en dat maakt het geheel in mijn ogen toch wel even wat anders.

Veel mensen hebben nog nooit een asiel van binnen gezien of er vrijwilligerswerk gedaan. Ze hebben geen idee maar toch willen ze de hond niet in een asiel hebben. Men heeft niet door dat een asiel voor Keesje ook juist veel voordelen zal hebben voor de rest van zijn leven.

Omdat men niet wil dat Keesje in een asiel wordt opgenomen loopt Keesje nogal wat risico op ellende. Keesje komt op deze manier bij mensen zonder dat er enige nazorg of controle is. Het staat de mensen dan ook vrij om te fokken als Keesje niet gecastreerd (gesteriliseerd) is. Dat Keesje bij mensen komt die waarschijnlijk een impuls aanschaf doen omdat ze het zo zielig vinden maakt blijkbaar niet uit. Daarnaast is het zo dat mensen die uit een impuls zo’n hond in huis nemen over het algemeen minder geduld voor de hond hebben als er iets niet goed zou gaan. Waar moet of gaat Keesje heen als het niet goed gaat bij de nieuwe baasjes ? De kans dat Keesje van hot naar her wordt gesleept is aanwezig. Stel dat Keesje ziek blijkt te zijn en de nieuwe baasjes komen voor hoge dierenartskosten te staan die ze niet willen betalen ? Wat er dan met Keesje gebeurt is ook weer een grote vraag.

De punten die ik hier benoem zijn in mijn ogen nogal belangrijke punten waar men blijkbaar niet over na denkt als Keesje op MP of FB wordt gezet en vele malen wordt gedeeld.

Alles is blijkbaar beter dan Keesje naar het asiel te brengen. Ik denk dat het beter is als mensen eens verder nadenken en niet hun emotie laten spreken maar hun verstand.

Laten we pups gaan fokken!

Vroeger zaten de asielen vol. Zocht men een hond dan was er in een asiel bijna altijd wel een passende viervoeter te vinden. Tegenwoordig is dat niet meer zo. Dat komt door de sociale media waar iedereen zijn hond op kan zetten en dat ook doet. Door de sociale media is het dierenasiel wezenlijk veranderd en is het nu vooral het afvoerputje voor de moeilijke honden geworden. Dat de asielen in ons land vol zitten is een achterhaald statement. De asielen zitten niet vol met honden maar er is juist een tekort aan honden in ons land.

Er is een tekort van maar liefst 50.000 honden per jaar in ons land. Ja u leest het goed. Er zijn veel mensen die een hond zoeken, maar niet de hond kunnen vinden die bij hun gezin of situatie past. In het asiel is amper een lieve, leuke vriendelijke hond te vinden die bij de kinderen kan, of bij de kat en de andere hond in huis.

Er is dus een tekort aan honden in ons land. Nu heeft Dier en Recht een oplossing bedacht voor dit ‘probleem’. De oplossing is: gaan fokken met kruisingen. Toen ik dat hoorde kreeg ik lichtelijk de vlekken voor mijn ogen en de haren in mijn nek gingen omhoog.
Iedereen kan zijn/haar teef of reu aanmelden, want die pups moeten tenslotte ergens vandaan komen. Dier en Recht wil niet met rashonden maar met kruisingen fokken. Bij de rashonden is het namelijk zo dat er al meer dan 40% een erfelijke afwijking heeft. Dit alles komt omdat de mens compleet gestoord is met hun eisen aan hoe een hond er op zijn mooist uit ziet. Het gaat niet om karakter bij de meesten.

Men moet een gezondheidscertificaat bij de hond hebben en men moet zeker zijn dat de hond geen ziekte of afwijking heeft. Ook het gedrag moet goed zijn. Wat door de één wordt gezien als dominant kan voor een ander agressief zijn. Wie bepaalt wanneer het gedrag goed genoeg is om als fokteef of fokreu te dienen? Gaat er iemand langs bij al die mensen om de hond op het gedrag te controleren?
De eigenaar van de teef die pups werpt moet alle kosten die bij de dracht en pups horen zelf betalen. Men mag de opbrengst van de verkoop zelf houden. Ik voorspel dat het aankoopbedrag voor een pup binnen korte tijd zo hoog zal zijn dat menig ras fokker jaloers zal zijn aangezien er veel vraag is volgens Dier en Recht. Ik vraag me af; wie controleert of al die pups op een normale manier groot gebracht worden? Krijgen de pups alle vaccinaties die nodig zijn? Wat als een pup toch niet bevalt na aankoop en men wil er weer vanaf? Staan dan de mensen die de pups thuis gefokt hebben klaar om deze weer op te vangen? Zijn de mensen die de pups gefokt hebben verantwoordelijk voor de eventuele medische kosten die binnen een paar weken na plaatsing optreden? Het heeft in mijn ogen nogal wat haken en ogen en dan vergeet ik vast nog van alles. Ik zie het somber in voor alle nieuwgeboren pups in de toekomst met dit plan want er zal een punt komen dat ook hier mensen veel geld gaan verdienen over de ruggen van deze dieren.

Het feit dat men zijn/haar teef beschikbaar stelt voor pups om aan een vraag te voldoen begrijp ik als hondenliefhebster niet. Iedere dracht is een risico. Het kan zelfs de teef haar leven kosten. Daarnaast is het zo dat een teef die niet gecastreerd is veel meer kans heeft op tumoren, baarmoederhalskanker of baarmoederontsteking. Ook hier kan de teef aan overlijden. Toch ziet de dierenarts die ik sprak en werkt voor Dier en Recht geen enkel probleem en ook de mensen niet die hun teef aanmelden. Hoe kun je de hond waar je zo van houdt inzetten voor zoiets? Het gaat mijn verstand te boven.

De dierenarts van Dier en recht zegt dat overal erg streng op gelet wordt betreft aanmeldingen. Dat maakt niet zo heel veel indruk op mij want dat zeggen ze bij de Raad van Beheer ook.  Ondertussen heeft 40% van de rashonden een erfelijke afwijking en vindt men het normaal dat mopshondjes amper kunnen ademen en dat Duitse herders de vloer bijna raken met hun kont als ze lopen.
Dier en Recht wil iets doen om ervoor te zorgen dat mensen geen pup kopen bij een broodfokker zegt men. Dát is een prachtig streven en moet ook met hand en tand voorkomen zien te worden dat mensen pups bij deze vreselijke broodfokkers halen. Om dan te komen met het plan om nieuwe pups  te gaan fokken gaat mij veel te ver en ik vind het een idiote ontwikkeling.

De oplossing voor dit probleem is in mijn ogen erg simpel. Laat alle asielen in Nederland samen werken met een aantal vaste asielen uit het buitenland waaronder de Nederlandse Antillen. Buiten onze landsgrenzen is er een overschot aan honden. Niet zomaar een overschot maar een overschot van 600 miljoen op de hele wereld !!

Hoe men het ook wendt of keert, leuk vindt of niet, er komen jaarlijks duizenden buitenlandse honden ons land in. Deze honden worden grotendeels binnen gehaald door de ruim 250 stichting die ons land telt. Deze buitenlandse honden komen deze kant op omdat er veel mensen zijn die nu eenmaal een hond een tweede kans willen geven en niet perse een bewust gefokte pup willen! Er is bijna geen zicht op deze stichtingen en op de hoeveelheid honden die ze herplaatsen. Daarnaast wordt er door veel van deze stichtingen op een onverantwoorde manier geplaatst. Men haalt een hond uit een buitenlands asiel en geeft de hond in Nederland rechtstreeks aan de adoptant die de hond via een foto heeft uitgezocht. Uit ervaring weet ik dat de hond nogal eens een terugval kan krijgen eenmaal in ons land aangekomen en buiten de eigen bekende omgeving is. Men kan nooit inschatten hoe een hond reageert buiten de eigen bekende omgeving zonder de hond eerst in de opvang te doen. Doordat er op deze manier gewerkt wordt komen veel honden niet op de juiste plek terecht, niet bij de juiste baas en ontstaan er problemen.

Door honden te herplaatsen uit het buitenland kunnen de asielen voldoen aan de vraag van mensen een hond een tweede kans te geven. Via de asielen is er altijd eerst de opvang zodat goed ingeschat kan worden wat de hond nodig heeft en er een geschikte baas bij zoeken. Daarnaast gaat het altijd via een contract of overeenkomst waardoor men weet waar het dier blijft en men heeft bij de meeste asielen nog een paar weken medische nazorg. Mocht het na plaatsing niet goed gaan dan kan de hond terug naar het asiel en hoeft men niet zelf te gaan lopen “leuren” met de hond met alle gevolgen van dien. Het asiel kan door de plaatsingen van de buitenlandse honden de langzitters en moeilijke honden onderhouden en ervoor zorgen dat ze de juiste begeleiding krijgen met een grotere kans op plaatsing. Op deze manier is iedereen geholpen en kan er op een verantwoorde manier her/geplaatst worden.

Het zou Dier en Recht in mijn ogen sieren met de asielen om tafel te gaan zitten ipv mensen op te roepen pups te gaan fokken…..

Geen leuke baan.

Nee mensen het is geen leuke baan om beheerder van een dierenasiel te zijn. Nee mensen het is iets heel anders dan knuffelen met honden en katten. Nee, nee, nee, nee, nee, nee!!

Denk je echt dat het leuk is om al die dieren te zien die binnen komen? Al die dieren die binnen komen en die verkloot zijn door de mens?
Katten die met niks en niemand samen kunnen leven omdat de kat zeer slecht gesocialiseerd is want men wilde gratis een kitten en hebben het diertje op een boerderij gehaald.
Honden die zulke ernstige gedragsproblemen hebben dat ze de maatschappij echt niet meer in kunnen. Die een gevaar zijn voor mens en dier en daarnaast zo vreselijk veel stress hebben in een kennel te moeten zitten.
Dat je een storm van ellende en kritiek over je heen krijgt als je de keus hebt moeten maken een hond in te laten slapen. Er zijn namelijk altijd mensen die vinden dat levenslang in een kennel, lang niet zo erg is als euthanasie. Ook al wordt de hond knettergek in de kennel en is hij een gevaar voor de verzorgers. Dit zijn de schippers die aan wal staan te gillen zonder dat ze enig idee hebben.
Honden die er zo slecht aan toe zijn dat je je af vraagt of het ooit nog goed gaat komen met hun medische gezondheid.
Honden die lastig te plaatsen te zijn en die jaren in het asiel verblijft.
Katten die voor afstand binnen komen en amper 2 kilo wegen. Compleet uitgedroogd, uitgemergeld en apathisch zijn en het baasje zich van geen kwaad bewust is.
Zwerfkittens die binnen komen en meer dood dan levend zijn, die compleet leeggezogen zijn door teken of vlooien, die zo ziek zijn dat ze de ogen dicht geplakt hebben zitten en je weet dat er minimaal één oog geamputeerd zal moeten worden.
Een zwerfkat die binnen komt waarvan je van te voren al bijna weet dat de kat aids heeft en de enige optie inslapen is.

Ik kan zo nog wel even door gaan over de dieren die er binnen komen in ons asiel. Het is alles behalve leuk.

Dan heb ik het nog niet over de mensen waar je mee te maken krijgt.

Mensen die een hond willen adopteren. Die vinden dat een hond prima 10 uur per dag alleen kan zijn.
Mensen die boos worden omdat je ze absoluut niet geschikt vindt voor de hond of kat waar ze interesse in hebben.
Mensen die je vertellen hoe de hond of kat is en wat het dier nodig heeft terwijl ze het dier nooit eerder gezien hebben of meegemaakt.
Dan heb je nog mensen die binnen zeer korte tijd hun geadopteerde hond terug brengen en dat ze dan ook nog durven te zeggen dat ze echt alles hebben geprobeerd om het te laten slagen.
Of de mensen die afstand komen doen van hun dier en dat ze kapot zijn van verdriet omdat het dier echt niet kan blijven of mee kan naar nieuwe woning.
De mensen die een dier voor afstand komen brengen maar er geen traan om laten want het dier heeft geen enkele emotionele waarde.
Mensen die bellen en vragen om hulp omdat ze het financieel niet meer trekken en geen voer kunnen kopen voor hun hond, of niet naar de dierenarts kunnen omdat daar geen geld voor is.

En ook hier kan ik door blijven gaan over de mensen waar je als asiel beheerder mee te maken krijgt. Het is alles behalve leuk. Ik raak steeds meer gefrustreerd, ik voel steeds meer wanhoop. Het zal nooit anders worden en het wordt erger en erger want de mens wordt steeds makkelijker en egoïstischer zo lijkt het.

Deel 2 Buitenlandse honden

Mijn blog over de asielen in Nederland die niet vol zitten, rashonden, broodfokkers en de buitenlandse honden heeft nogal wat losgemaakt. Bijzonder om te zien hoe het leeft en hoe een ieder er een eigen draai aan geeft. Als ik naar alle reacties kijk is iedereen het over één ding in ieder geval gelukkig eens. De broodfokkers moeten gestopt worden. Daar is geen twijfel over mogelijk. Wat ook heel duidelijk was in de reacties, is dat veel mensen zich gesteund voelden door mijn blog. Dat een beheerder van een asiel in Nederland durfde te zeggen dat de buitenlandse honden helemaal niet fout zijn. Dat die buitenlandse honden juist erg leuk zijn en ook alle kansen verdienen omdat de meeste asielen in Nederland niet vol zitten. Dat vond men toch wel heel bijzonder om te lezen blijkbaar. Er was vele malen een “Amen” te lezen als reactie. Vaak werd mijn blog gebruikt om de buitenlandse honden aan te raden boven de asiel honden en de pups bij broodfokkers vandaan.

Laat ik voorop stellen dat ik mijn blog niet heb geschreven om buitenlandse honden boven onze eigen asielhonden te zetten. De honden in onze asielen hebben veelal van alles meegemaakt en juist deze honden verdienen ook zeker een baas. Het probleem hier echter is dat er maar heel weinig mensen zijn die genoeg ervaring hebben om een hond met een fikse gebruiksaanwijzing te adopteren. Daarnaast wil niet iedereen met ervaring een hond met een gebruiksaanwijzing omdat het hebben van zo’n hond nogal wat invloed heeft op het normale leven.

Iemand reageerde op mijn blog dat het beter was om die honden met fikse gebruiksaanwijzing in te laten slapen. Deels ben ik dat met die persoon eens. Dit hardop zeggende als beheerder zal ook weer stof doen opwaaien denk ik zo. Hoe kun je dat zeggen als je asiel beheerder bent en juist voor de dieren moet zorgen ?

Ik heb eens oude euthanasie formulieren gelezen van andere beheerders. In één van die formulieren  stond dat herder Max vier keer was geplaatst en vier keer was terug gebracht. Alle keren had Max gebeten en van die vier keer twee keer zo ernstig dat men naar het ziekenhuis moest. Na vier plaatsingen en weer terug brengen werd besloten dat het toch beter was om Max in te laten slapen.

Dit is toch vreselijk ? Dit is afschuwelijk. Dat dit kan en dat dit gebeurt stuit mij zeer tegen de borst.  Dit is in mijn ogen geen liefde voor het dier. Dit is in mijn ogen niet goed zorgen voor een dier waar je verantwoordelijk voor bent. Wat moet Max allemaal niet meegemaakt hebben aan ellende. Steeds maar weer herplaatst worden en niet goed begeleid omdat mensen vonden dat het zielig was om Max in te laten slapen en hij een kans verdiende. Max is er nog slechter door geworden en heeft aan het eind van zijn leven nog meer extra trauma’s opgelopen omdat men hem maar bleef herplaatsen en heeft het uiteindelijk toch met de dood moeten bekopen.

Ik ben geen voorstander van het in leven houden van honden die geen kans hebben op herplaatsing en vreselijke stress hebben in de kennel en op het speelveld. Er zijn asielen die trots zijn op het feit dat ze een No Kill asiel zijn. Die alle honden in leven houden omdat ze ‘allemaal een kans verdienen’. De meeste van de moeilijk plaatsbare honden zullen hun kans moeten verdoen in een kennel. Jaar in en jaar uit. Vaak honden die agressie vertonen naar mensen en andere honden. Mensen die zeggen dat iedere hond gered kan worden praat uit zijn nek is mijn mening. Niet iedere hond is te redden !! Het is soms echt beter om een hond in te laten slapen. Dit niet omdat de hond teveel is maar omdat het de hond dan eindelijk rust geeft en nog meer ellende en trauma’s bespaart.

Ik wil hier niet mee zeggen dat iedere hond met een gebruiksaanwijzing ingeslapen moet worden. Dat is niet het geval. Vaak zijn de oude baasjes  het probleem en is de hond eenmaal door het asiel geplaatst bij een nieuwe baas dan kan het nog best wel goed komen. Dat komt het regelmatig ook. Er zijn gelukkig nog steeds mensen die dit soort honden een kans geven. Er zijn gelukkig nog steeds mensen die bewust naar het asiel komen om daar een hond vandaan te halen die niet zomaar bij iedereen geplaatst kan worden. Er zijn gelukkig nog steeds mensen die zich het lot van deze honden aantrekken en die daar alles voor over hebben.

Maar verdrietig genoeg zijn er ook honden die bij de asielen binnen komen die ernstig verstoord gedrag vertonen. Dat zo’n hond plaatsen in mijn ogen onverantwoord is. Er zijn veel, heel veel honden in de asiel die zijn als Max. Ik wil daar als beheerder niet aan mee doen. Ik kan daar als mens met een hart voor dieren niet aan mee doen.

Geloof me als ik zeg dat ik er nachten van wakker lig. Dat ik er tranen om laat. Dat ik zo’n keus maak met veel pijn in mijn hart. Toch kan ik die keuzes voor het inslapen van een hond maken. Ik ben er namelijk van overtuigd dat mijn leiden geen lijden moet en mag worden voor de dieren waar ik verantwoordelijk voor ben.