Deel 2 Buitenlandse honden

Mijn blog over de asielen in Nederland die niet vol zitten, rashonden, broodfokkers en de buitenlandse honden heeft nogal wat losgemaakt. Bijzonder om te zien hoe het leeft en hoe een ieder er een eigen draai aan geeft. Als ik naar alle reacties kijk is iedereen het over één ding in ieder geval gelukkig eens. De broodfokkers moeten gestopt worden. Daar is geen twijfel over mogelijk. Wat ook heel duidelijk was in de reacties, is dat veel mensen zich gesteund voelden door mijn blog. Dat een beheerder van een asiel in Nederland durfde te zeggen dat de buitenlandse honden helemaal niet fout zijn. Dat die buitenlandse honden juist erg leuk zijn en ook alle kansen verdienen omdat de meeste asielen in Nederland niet vol zitten. Dat vond men toch wel heel bijzonder om te lezen blijkbaar. Er was vele malen een “Amen” te lezen als reactie. Vaak werd mijn blog gebruikt om de buitenlandse honden aan te raden boven de asiel honden en de pups bij broodfokkers vandaan.

Laat ik voorop stellen dat ik mijn blog niet heb geschreven om buitenlandse honden boven onze eigen asielhonden te zetten. De honden in onze asielen hebben veelal van alles meegemaakt en juist deze honden verdienen ook zeker een baas. Het probleem hier echter is dat er maar heel weinig mensen zijn die genoeg ervaring hebben om een hond met een fikse gebruiksaanwijzing te adopteren. Daarnaast wil niet iedereen met ervaring een hond met een gebruiksaanwijzing omdat het hebben van zo’n hond nogal wat invloed heeft op het normale leven.

Iemand reageerde op mijn blog dat het beter was om die honden met fikse gebruiksaanwijzing in te laten slapen. Deels ben ik dat met die persoon eens. Dit hardop zeggende als beheerder zal ook weer stof doen opwaaien denk ik zo. Hoe kun je dat zeggen als je asiel beheerder bent en juist voor de dieren moet zorgen ?

Ik heb eens oude euthanasie formulieren gelezen van andere beheerders. In één van die formulieren  stond dat herder Max vier keer was geplaatst en vier keer was terug gebracht. Alle keren had Max gebeten en van die vier keer twee keer zo ernstig dat men naar het ziekenhuis moest. Na vier plaatsingen en weer terug brengen werd besloten dat het toch beter was om Max in te laten slapen.

Dit is toch vreselijk ? Dit is afschuwelijk. Dat dit kan en dat dit gebeurt stuit mij zeer tegen de borst.  Dit is in mijn ogen geen liefde voor het dier. Dit is in mijn ogen niet goed zorgen voor een dier waar je verantwoordelijk voor bent. Wat moet Max allemaal niet meegemaakt hebben aan ellende. Steeds maar weer herplaatst worden en niet goed begeleid omdat mensen vonden dat het zielig was om Max in te laten slapen en hij een kans verdiende. Max is er nog slechter door geworden en heeft aan het eind van zijn leven nog meer extra trauma’s opgelopen omdat men hem maar bleef herplaatsen en heeft het uiteindelijk toch met de dood moeten bekopen.

Ik ben geen voorstander van het in leven houden van honden die geen kans hebben op herplaatsing en vreselijke stress hebben in de kennel en op het speelveld. Er zijn asielen die trots zijn op het feit dat ze een No Kill asiel zijn. Die alle honden in leven houden omdat ze ‘allemaal een kans verdienen’. De meeste van de moeilijk plaatsbare honden zullen hun kans moeten verdoen in een kennel. Jaar in en jaar uit. Vaak honden die agressie vertonen naar mensen en andere honden. Mensen die zeggen dat iedere hond gered kan worden praat uit zijn nek is mijn mening. Niet iedere hond is te redden !! Het is soms echt beter om een hond in te laten slapen. Dit niet omdat de hond teveel is maar omdat het de hond dan eindelijk rust geeft en nog meer ellende en trauma’s bespaart.

Ik wil hier niet mee zeggen dat iedere hond met een gebruiksaanwijzing ingeslapen moet worden. Dat is niet het geval. Vaak zijn de oude baasjes  het probleem en is de hond eenmaal door het asiel geplaatst bij een nieuwe baas dan kan het nog best wel goed komen. Dat komt het regelmatig ook. Er zijn gelukkig nog steeds mensen die dit soort honden een kans geven. Er zijn gelukkig nog steeds mensen die bewust naar het asiel komen om daar een hond vandaan te halen die niet zomaar bij iedereen geplaatst kan worden. Er zijn gelukkig nog steeds mensen die zich het lot van deze honden aantrekken en die daar alles voor over hebben.

Maar verdrietig genoeg zijn er ook honden die bij de asielen binnen komen die ernstig verstoord gedrag vertonen. Dat zo’n hond plaatsen in mijn ogen onverantwoord is. Er zijn veel, heel veel honden in de asiel die zijn als Max. Ik wil daar als beheerder niet aan mee doen. Ik kan daar als mens met een hart voor dieren niet aan mee doen.

Geloof me als ik zeg dat ik er nachten van wakker lig. Dat ik er tranen om laat. Dat ik zo’n keus maak met veel pijn in mijn hart. Toch kan ik die keuzes voor het inslapen van een hond maken. Ik ben er namelijk van overtuigd dat mijn leiden geen lijden moet en mag worden voor de dieren waar ik verantwoordelijk voor ben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *