Laten we pups gaan fokken!

Vroeger zaten de asielen vol. Zocht men een hond dan was er in een asiel bijna altijd wel een passende viervoeter te vinden. Tegenwoordig is dat niet meer zo. Dat komt door de sociale media waar iedereen zijn hond op kan zetten en dat ook doet. Door de sociale media is het dierenasiel wezenlijk veranderd en is het nu vooral het afvoerputje voor de moeilijke honden geworden. Dat de asielen in ons land vol zitten is een achterhaald statement. De asielen zitten niet vol met honden maar er is juist een tekort aan honden in ons land.

Er is een tekort van maar liefst 50.000 honden per jaar in ons land. Ja u leest het goed. Er zijn veel mensen die een hond zoeken, maar niet de hond kunnen vinden die bij hun gezin of situatie past. In het asiel is amper een lieve, leuke vriendelijke hond te vinden die bij de kinderen kan, of bij de kat en de andere hond in huis.

Er is dus een tekort aan honden in ons land. Nu heeft Dier en Recht een oplossing bedacht voor dit ‘probleem’. De oplossing is: gaan fokken met kruisingen. Toen ik dat hoorde kreeg ik lichtelijk de vlekken voor mijn ogen en de haren in mijn nek gingen omhoog.
Iedereen kan zijn/haar teef of reu aanmelden, want die pups moeten tenslotte ergens vandaan komen. Dier en Recht wil niet met rashonden maar met kruisingen fokken. Bij de rashonden is het namelijk zo dat er al meer dan 40% een erfelijke afwijking heeft. Dit alles komt omdat de mens compleet gestoord is met hun eisen aan hoe een hond er op zijn mooist uit ziet. Het gaat niet om karakter bij de meesten.

Men moet een gezondheidscertificaat bij de hond hebben en men moet zeker zijn dat de hond geen ziekte of afwijking heeft. Ook het gedrag moet goed zijn. Wat door de één wordt gezien als dominant kan voor een ander agressief zijn. Wie bepaalt wanneer het gedrag goed genoeg is om als fokteef of fokreu te dienen? Gaat er iemand langs bij al die mensen om de hond op het gedrag te controleren?
De eigenaar van de teef die pups werpt moet alle kosten die bij de dracht en pups horen zelf betalen. Men mag de opbrengst van de verkoop zelf houden. Ik voorspel dat het aankoopbedrag voor een pup binnen korte tijd zo hoog zal zijn dat menig ras fokker jaloers zal zijn aangezien er veel vraag is volgens Dier en Recht. Ik vraag me af; wie controleert of al die pups op een normale manier groot gebracht worden? Krijgen de pups alle vaccinaties die nodig zijn? Wat als een pup toch niet bevalt na aankoop en men wil er weer vanaf? Staan dan de mensen die de pups thuis gefokt hebben klaar om deze weer op te vangen? Zijn de mensen die de pups gefokt hebben verantwoordelijk voor de eventuele medische kosten die binnen een paar weken na plaatsing optreden? Het heeft in mijn ogen nogal wat haken en ogen en dan vergeet ik vast nog van alles. Ik zie het somber in voor alle nieuwgeboren pups in de toekomst met dit plan want er zal een punt komen dat ook hier mensen veel geld gaan verdienen over de ruggen van deze dieren.

Het feit dat men zijn/haar teef beschikbaar stelt voor pups om aan een vraag te voldoen begrijp ik als hondenliefhebster niet. Iedere dracht is een risico. Het kan zelfs de teef haar leven kosten. Daarnaast is het zo dat een teef die niet gecastreerd is veel meer kans heeft op tumoren, baarmoederhalskanker of baarmoederontsteking. Ook hier kan de teef aan overlijden. Toch ziet de dierenarts die ik sprak en werkt voor Dier en Recht geen enkel probleem en ook de mensen niet die hun teef aanmelden. Hoe kun je de hond waar je zo van houdt inzetten voor zoiets? Het gaat mijn verstand te boven.

De dierenarts van Dier en recht zegt dat overal erg streng op gelet wordt betreft aanmeldingen. Dat maakt niet zo heel veel indruk op mij want dat zeggen ze bij de Raad van Beheer ook.  Ondertussen heeft 40% van de rashonden een erfelijke afwijking en vindt men het normaal dat mopshondjes amper kunnen ademen en dat Duitse herders de vloer bijna raken met hun kont als ze lopen.
Dier en Recht wil iets doen om ervoor te zorgen dat mensen geen pup kopen bij een broodfokker zegt men. Dát is een prachtig streven en moet ook met hand en tand voorkomen zien te worden dat mensen pups bij deze vreselijke broodfokkers halen. Om dan te komen met het plan om nieuwe pups  te gaan fokken gaat mij veel te ver en ik vind het een idiote ontwikkeling.

De oplossing voor dit probleem is in mijn ogen erg simpel. Laat alle asielen in Nederland samen werken met een aantal vaste asielen uit het buitenland waaronder de Nederlandse Antillen. Buiten onze landsgrenzen is er een overschot aan honden. Niet zomaar een overschot maar een overschot van 600 miljoen op de hele wereld !!

Hoe men het ook wendt of keert, leuk vindt of niet, er komen jaarlijks duizenden buitenlandse honden ons land in. Deze honden worden grotendeels binnen gehaald door de ruim 250 stichting die ons land telt. Deze buitenlandse honden komen deze kant op omdat er veel mensen zijn die nu eenmaal een hond een tweede kans willen geven en niet perse een bewust gefokte pup willen! Er is bijna geen zicht op deze stichtingen en op de hoeveelheid honden die ze herplaatsen. Daarnaast wordt er door veel van deze stichtingen op een onverantwoorde manier geplaatst. Men haalt een hond uit een buitenlands asiel en geeft de hond in Nederland rechtstreeks aan de adoptant die de hond via een foto heeft uitgezocht. Uit ervaring weet ik dat de hond nogal eens een terugval kan krijgen eenmaal in ons land aangekomen en buiten de eigen bekende omgeving is. Men kan nooit inschatten hoe een hond reageert buiten de eigen bekende omgeving zonder de hond eerst in de opvang te doen. Doordat er op deze manier gewerkt wordt komen veel honden niet op de juiste plek terecht, niet bij de juiste baas en ontstaan er problemen.

Door honden te herplaatsen uit het buitenland kunnen de asielen voldoen aan de vraag van mensen een hond een tweede kans te geven. Via de asielen is er altijd eerst de opvang zodat goed ingeschat kan worden wat de hond nodig heeft en er een geschikte baas bij zoeken. Daarnaast gaat het altijd via een contract of overeenkomst waardoor men weet waar het dier blijft en men heeft bij de meeste asielen nog een paar weken medische nazorg. Mocht het na plaatsing niet goed gaan dan kan de hond terug naar het asiel en hoeft men niet zelf te gaan lopen “leuren” met de hond met alle gevolgen van dien. Het asiel kan door de plaatsingen van de buitenlandse honden de langzitters en moeilijke honden onderhouden en ervoor zorgen dat ze de juiste begeleiding krijgen met een grotere kans op plaatsing. Op deze manier is iedereen geholpen en kan er op een verantwoorde manier her/geplaatst worden.

Het zou Dier en Recht in mijn ogen sieren met de asielen om tafel te gaan zitten ipv mensen op te roepen pups te gaan fokken…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *